Türk-İş’i de, 10 Sendika Başkanını da İyi Biliyoruz; Demokratik, Şeffaf, Temiz Sendika İstiyoruz!

Sol Defter- Haber - 9 Temmuz 2011 - İşçi Gündemi / Teorik Tartışmalar / Türkiye Solu

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

Türk-İş’i de, 10 Sendika Başkanını da İyi Biliyoruz;

Demokratik, Şeffaf, Temiz Sendika İstiyoruz!

Değerli Basın Emekçileri,

Türkiye ekonomisindeki büyümeyi yaratan işçi sınıfı, tarihinin en kötü döneminden geçiyor. Çalışma yaşamı, düşük ücret, uzun ve esnek çalışma ile patronların iki dudağı arasında belirleniyor. Sözleşmeli ve taşeron çalışma biçimi yaygınlaşıyor. Sendikasız, sigortasız, iş güvencesi ve iş güvenliği olmaksızın çalışan işçiler iş kazalarına kurban gidiyor. Haziran ayında iş cinayetlerinde kaybettiğimiz işçi sayısı elli iki

Hal böyleyken sendikalar ne yapıyor? En büyük işçi konfederasyonu olarak Türk-İş yönetimi hükümetin ve sermayenin koltuk değneği olmuş. Hak-İş iktidarın sözcüsü gibi faaliyet yürütüyor, DİSK yöneticileri sendikacılığı milletvekili olmanın bir alt basamağı yapmış durumda. Diğer sendikacıların da düzen partilerinden milletvekili olma çabaları, sendikacıların düzenin koltuk değneği olduğunu ispatlıyor.

Özetle sendikal örgütlülüğün düşürüldüğü durumdan, bugün şikâyet edenler olsa da, devlet ve sermaye kadar, sendikacılığı meslek edinen profesyonel sendikacılar da sorumlu.

Değerli Basın Emekçileri,

Türk İş Genel Kurulu öncesi 10 sendika başkanı bir bildirge yayınlayarak “yüzü işçiye dönük” bir Türk İş yaratma amacıyla “bir adım öne çıktıklarını” açıkladılar.

Bu 10 sendika başkanının bu günkü durumla ilgili tespitleri genel olarak doğru. Eksik olan şey bu genel başkanların Türk-İş’in bugünkü durumundan Türk İş yönetimi gibi sorumlular. Her geçen gün işçiye sırtını daha fazla dönenlerin, “Yüzü işçiye dönük Türk İş” yaratmaları mümkün mü? Bu konuda samimi bir özeleştiri ile sorumluluklarını kabul edip, bundan sonra farklı bir politika izleyeceklerini de söylemiyorlar. Tabanlarındaki işçilerin isteğine rağmen, kendi iktidarlarına tehdit görerek uygulamadıkları ilke ve talepleri genel kurul öncesi ileri sürmeleri samimi değil. Bu yüzden yayınlanan bildirge inandırıcılıktan ve umut yaratmaktan çok uzak.

Şeffaf olmayanın şeffaflık talebi, demokratik davranmayanın demokrasi talebi havada kalıyor. Sendika çalışanlarını işten atanların işçi kıyımına karşı mücadele etmesi mümkün değil. Bizzat bu 10 genel başkan, 20 yıl önce çözümün bir parçasıydı, artık “sorunun bir parçası” haline geldi.

Her Türk-İş kongresinin öncesinde sadece bir üst yönetime girebilmek için eleştiren, bazı doğruları ifade eden, yer yer soldan konuşanlar aynı kişiler. Kongre günü ise, bir biçimde pazarlık paylarını artırarak yönetime kapağı atmaya çalışıyorlar.

Şimdi genel kurul öncesi mücadeleci kesilen bu genel başkanlara bir bakalım:

Belediye-İş Genel Başkanı Nihat Yurdakul geçen kongrede, önce muhalefette yer almış ve ardından kapağı Kumlu yönetimine atmış, sefalet ücreti olan asgari ücrete imza atmış, yolsuzluk iddialarıyla basına konu olan, kendisine muhalefet eden şubeleri kapatan bir genel başkan.

4-C’ye zorla geçirilen işçilerle birlikte sonuna kadar mücadele edeceğine dair namusu ve şerefi üzerine yemin eden, sonra da işçileri yüzüstü bırakan dünkü Türk-İş Genel Sekreteri, halen Tek Gıda-İş Genel Başkanı ve 10 imzacıdan biri olan Mustafa Türkel değil mi? Bugün bile sendika çalışanı engelli işçisini işten attığı için sendikaya karşı direniş yapılan tek sendikanın başkanı.

Hava-İş Genel Başkanı Atilay Ayçin ise, Bahar Eylemleriyle yönetime gelmiş ancak zaman içinde İkale Sözleşmesini TİS’e yazdıracak kadar iş güvencesinden vazgeçmiş, mali harcamalarıyla ilgili tek satır açıklama yapamayan, 22 yıldır delege sisteminin avantajıyla koltuğunu koruyan bir sendikacı. Özellikle kadın sendika çalışanlarını gerekçe göstermeden işten atacak kadar patronlaşmış. Son toplu sözleşmeyi 26 Mayıs, genel eylem gününde imzalayarak dışarıdaki “sol” söylemlerine rağmen iktidara mesaj gönderen pişkin bir genel başkan.

Sağlık İş Başkanı Mustafa Başoğlu gibi 46 yıl boyunca sendikaların başından ayrılmamak için her türlü oyunu yapar hale geldiler. Yılardır işçinin ödediği aidatlarla saltanat süren ve şimdi demokrasiden, katılımdan, şeffaflıktan söz eden bu genel başkanları burada bulunan işçiler sizlere örnekleriyle anlatacaklar…

Değerli Basın Emekçileri,

Sendikal Demokrasiden söz eden bu bildirge, tabanın görüşü alınmadan sadece genel başkanların bir araya gelerek oluşturdukları bir metindir. Demokrasi talep ederken bile işçilerin fikrini almıyorlar. Bildirgenin her cümlesinin ardından “Öyleyse bunu önce kendi sendikanızda neden uygulamıyorsunuz?” diye sorulduğunda yanıtları yok. Tepeden profesyonel sendika uzmanlarına yazdırılan ilke ve hedefler açıklamak marifet değil. “Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz!”

Bütün bu gerçekleri bizler gibi sol siyasi partiler, günlük gazeteler, televizyonlar da biliyor. Ancak bunların bazıları salt Türk İş yönetimine muhalif göründükleri için, bilinen gerçekleri işçilere açıklamak yerine üstünü örterek, sendika bürokratlarının suçuna bir noktada ortak oluyorlar. Oysa sendikal hareket içinde “evheni şer” politikalarla, bazı “doğruları” söylemekle işçi sınıfı arasında umut yaratmak mümkün değil. “Ehven-i şer, şerlerin en kötüsüdür!”

Sonuç olarak, 10 genel başkan, 1989 bahar eylemleriyle kendilerine verilen desteği hovardaca harcayarak, zaman içinde karşıtlarına dönüştüler. Şimdi tabandan gelen ve kendilerini de hedef alan işçi hareketinin önünü kesip, sisteme ve sendikal bürokrasiye yönelen isyan oklarını sadece Türk İş yönetimine çevirerek aradan sıyrılmak istiyorlar.

Sendikal mücadele bu krizden ve durgunluktan kişilere bağlı kalmaksızın, işçileri sürece katan bir demokratik işleyişle; kendi dinamiklerini tabandan harekete geçirerek çıkacak ve yeni yapılanmalar gerçekleştirecek.

Çeşitli iş kollarından sendikalı ve sendikasız işçiler olarak bu amaçla bir araya gelmiş bulunuyoruz. Temel Hedefimiz, İşçilerin Yönettiği Demokratik, Şeffaf, Temiz Sendikalar Oluşturmak ve Bağımsız İşçi Hareketini Yükseltmek.

İşçi sınıfının devletten ve sermayeden bağımsız siyasal hattını örgütlemek için Türk-İş ve diğer sendikalardaki işçiler, delegeler, şube yöneticilerini; sendikasız işyerlerinin emekçilerini birleşmeye, yan yana gelmeye, örgütlenmeye, çürüyene değil, yeşerene destek vermeye çağırıyoruz. (09.07.2011)

Hava-İş, Tek Gıda-İş, Belediye-İş, Tezkoop-İş, Deri-İş, Selüloz İş

Üyesi İşçi, Delege ve Temsilciler

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

› tags: sendika bürokrasisi / taban hareketi /

Comments

  1. Rahim DEDE diyor ki:

    Türk işte bir yönetim değişikliği için öncelikle tüm sendikaların tabanında delege ve temsilci seçiminin demokratik ve işçilerin gözetiminde yapılacak şekilde yapılmasını sağlatmak. Bu delege ve temsilcilerinde mevcut yönetime ve ststikoya karşi kişilerin seçilmesi için çalışmak, daha sonrada bu delegelerin işçi sınıfı ideolojisinden yana yonetim listesini oluşturmaları ve ondan yana yönetim için çaba göstermeleri için çalişmak. Bütün bunu yapmak için de merkezi bir koordinasyon kurulu oluşturarak tüm yerellerle koordineli bir çalışma yapmak gerekiyor.Yoksa üye sayısı çok az bir kaç sendikanın çalışmasıyla bir sonuç elde edilemez.

  2. deniz diyor ki:

    bu 10 sendikayı önce üyelerinden sorsanız nasıl bir sendikaymış bunlar ahh bir bilesiniz türk işin şuanki yönetimini arattırmazlarsa namerdim bunların hepside koltuk sevdalıları üyelerine sorun girin bu sendikaların facebookta gurupları var üyeler neler anlatıyor izleyin görün bunlardan bir halt olmaz türk işe tabandan birileri gelse amatörce çalışsa bunlardan daha iyi şeyler yapar tez koop işe bakın petrol işe bakın işyerlerine bakın üyeler neler anlatacak gidin görün şuanda kamu protokolüne imza koymadımı bunlar hepside tıpış tıpış imzaladılar bu sendikaların başkanlarının hepside ayrıca emekli iş korkularıda yok ama sendikada rant var birazda türkişi yeme derdindeler başka birşey yok işçi sınıfını kimse düşünmüyor hepside kendi ceplerinin derdindeler hepside fasa fiso.

  3. dobra diyor ki:

    tez koop iş sendikası işlerine gelmeyenleri ihraç etmiştir şubeleri kapatıp yandaşlarına şube açmış ve kapattıkları şubenin üyelerini açtıkları şubelere katdırarak hırsızlık yapmışlardır mahkemeler malum davalar hemen sonuçlanmıyor yargı sistemi sonuç vermiyor haksızlıklar diz boyu üyelerine farklı davranıyorlar alevileri kullanıyorlar meshepçilik yapılıyor işçi sınıfına hiç bir katkıları yok yaptıkları sözleşmeler ortada araştırın görün sendikanın sadece iptal şube kapatma şube açma dava sayısı 20 nin üzerinde işçi için açtıkları birkaç tane dava var oda kamu işçileri ve örgütlenemedikleri işyerlerinde örgütlü oldukları işyerlerinde örneğin migrosda işçi çıkartmalarında haksızlığa uğrayan işçiler için bir tane açtıkları dava yok hepside işveren güdümünde yani sarı sapsarı bir sendika bu sendikamı türk işte türk işçilerini emekçilerini temsil edecek haklarını koruyacak bu sendika sadece kendi çıkar ve menfaatlerinden başka birşey yapmaz sendikadan eski başkanlar migrosta taşeronluk yapıyor mevcut yönetimle birlikte hareket ediyorlar sadece üyelerin aidatlarını yiyorlar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.