Bizim Bir Yıldır Hayat Gibi Bir Derdimiz Var

Sarphan Uzunoğlu - 17 Temmuz 2011 - Teorik Tartışmalar / Türkiye / Türkiye Solu / Ulusal Sorun

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

Bizim Bir Yıldır Hayat Gibi

Bir Derdimiz Var

Bundan tam bir yıl önce bu yazının yazıldığı saatlerde aklımda bin bir projeyle İstanbul’dan Bursa’ya doğru kalkan bir otobüse binmek üzereydim. Belki de bir sene boyunca Bianet’in vakıf duvarlarında asılı duracak olan Jiyan’ı düşünüyordum. Bir duvarda asılı kalmanın ötesine geçmeliydi. O gün Hıdır’la (TOK), Özge’yle (AYIK), Aysun’la (EYREK), Esra’yla (KOÇAK) ve Vartan’la (ESTUKYAN) son kez görüşüyor olamazdık. Bir gün önce Ahmet Tulgar’la beraber çıkardığımız Jiyan ve onun yanıbaşında çıkan tüm gazeteler bir gerçekliğe evrilmeliydi.

Bir dergi çıkaramayacak kadar çulsuzduk. Bir gazete çıkaramayacak kadar güçsüz. Zaten çoğumuz farklı gazetelerde bir şeyler yapıyorduk; ama yetmiyordu. Tepenize sürekli bastıran bir başparmak gibiydi Türkiye medyası, en özgür kurumunda bile vardı garip bir hiyerarşi. Aslında bir başka otobüste TRT’de taşeronlar yüzünden çalıştırılmayan TRT çalışanlarının sendikasına giderken kuruldu Jiyan, Vartan’la Hıdır’ın benle aynı zamanda aynı şeyi düşünmeleri üstüne.

Peki neden Jiyan böyle oldu?

Biz bugüne kadar hep hayatın tarafında olduk. Jiyan dediğime bakmayın, bu site üç dilin, üçten fazla da halkın temsilcisi olma iddiasını taşıdı hep. Kürtçe, Türkçe ve Ermenice aslında hepsi bilinmeyen dillerde olan hikayeler anlattık. Benim hikayem Siverekli  bir anneye yabancıydı, Mehmet Şafi abininki bana, Vartan’ınki Mehmet Şafi Abi’ninkine…

Biz bu yabancılığın orta yerinde duruyoruz. Anlaşmaya, bir hayat inşa etmeye çalışıyoruz.

Jiyan’ın muhatabı halk hasmı devlet oldu bugüne dek.

Çok suç işledik, çok günah işledik; ama şükür ki altında ezilmedik. Lakin hiçbir günahı size karşı işlemedik, bizim vurduğumuz şey devletler devletimsiler ve Mehmet Ağar suratlı adamlardı, Oya Eronat suratlı kadınlardı.

Biz kimsenin sokağında ölümün siyasetini yapmadık.

Adımız hayattı, öyle kaldık.

Bu yaşam-hayat düşüncesi bana 16 Temmuz 2010 akşamından mirastır. Okuldan Haber Odasına programının sertifika töreninde yan masada oturan o bebeğin adı Jiyan’dır. Ben o bebeği sevdim diye değil, o bebek yaşayacağı dünyayı sevsin diye varım, o bebek yaşasın diye.

Jiyan’da bir yıldır birçok yazı yayınladık. Şimdi bakıyorum da hiçbir savaşımız iktidar olmayanlara karşı değildi. Halkın o ayakkabı alacak para bulunca sevinen çocuklarına hiç vurmadık. Biz hayatta kalmak için hayatı kutsamak için bir yol aradık hep.

Ben ölülerin etrafında birleşen bir toplumun bu sonsuz yas halinden çok yorgunum. En sağcısından en solcusuna kadar sadece cenazelerde bir araya gelen bu toplumu hayattayken bir araya getirmeye çalıştık.

Biz, cenazeler dışında da yüz yüze bakan kardeşler yaratmanın derdindeyiz.

Birbirimizi hatırlamamız için 20 gencin ölmesi mi gerekiyordu?

Birbirimizi hatırlamamız için Aynur’un Kürtçe bir aşk şarkısı mı söylemesi gerekiyordu?

Az önce barış dedim diye biri bana “Siz türk sosyalistleri bedenini ateşe verenleri nasıl anlarsınız ki” dediğinde “Hayata Dönüş” sürecini hatırladım. Ama benim vereceğim cevap bu  olmamalıydı işte.

Biz ölülerimizi değil dirilerimizi yarıştırmalıyız.

Çünkü biz sağın o kasvetli diline yaslanıp kalamayız.

Geçtiğimiz on yılda “aşkın ve devrimin partisi” demişti Türkiye ve Kürdistan halkları birlikte.

Bugün ne aşktan ne devrimden ne yaşamdan bahsedebiliyoruz.

Ne değişti?

Siz bizi anlamayı ne zaman bıraktınız?

Yaşamı savunmak ne zaman suç oldu?

Evrim Demir’le beraber yanan yürekleri, sokakta tanıştığım her mücadeleci kürt gencinin nefesi soğutuyor şimdi.

Ben onca ölüm, onca hüzün arasında, hayat için bir sebep istedim hep. Jiyan’ın da kafamdaki tanımı budur.

Biz barış ve devrim için, tahakkümsüz bir dünya için, o ünlü sözle “Vardık, varız, var olacağız!”

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

› tags: Jiyan /

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.