Öldüm Elhamdülillah

Ömer Yıldız - 30 Aralık 2011 - Türkiye / Türkiye Solu / Ulusal Sorun

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

Zaten hiç yaşamadım ki; Fakirlikten, hastalıktan, itilmekten, kakılmaktan.
Zaten yaşamadım ki; etrafımdaki kaostan, belirsizlikten.
Sanki rus klasiklerinden çıkma kahramanlar gibi sadece bugünü yaşayabilmekten, hayal kuramamaktan, gelecek tasarlayamamaktan.
Kışın kapanan yollarda mahsur kalıp doğum yaparken ölmekten.
Gittiğim dairelerde dil bilmediğimden! İtilip kakılmaktan.
Bahçem savaş alanı, otlağım muharebe meydanı olduğundan tarlaya tohum atamamaktan, kuzuyu emiştirememekten.
Yürüdüğüm yolların mayınlı olmasından özgürce gezememekten.
Her gelen misafire hoş geldin dediğim halde kendi memleketim denilen yerde istediğim köye yerleşememekten. İstediğim işe girememekten.
Anamdan öğrendiğim dili konuştuğumda hainmişim gibi bakılmasından.
Sadece cenazelerde ağıt yaktığımda Kürtçe haykırmam hoşa gittiğinden.
Çocuğumu okula gönderemeyip mevsimlik işçi olarak çalıştırdığımdan.
Çoluk çocuk aylarca başka illerde çadırda yaşadığımdan.
Sırf tenimin renginden konuşmamdan terörist sayılmaktan.
En iyi halimin ölü olmam olarak kabul edilmesinden.
Resmi olarak vergi kaçıranlar saygın, biline biline kaçakçılık yaptığımdan kötü sayılmamdan.
Sadece seçim zamanı meydanlarda haklardan bahsedilip seçim bitince hapse atılmaktan.
Senin dediğin gibi olsun dediğimde iyi yurttaş benim de hakkım var dediğimde hain sayılmaktan
Zaten yaşarken ölmüştüm.
Şimdi benim devletim “yanlışlıkla” beni öldürdü.
Yaşarken zaten ölüydüm.
Velhasıl, bakanın dediği gibi güzel ölemedim üzgünüm ama;
Öldüm elhamdülillah.

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

› tags: Kürt sorunu /

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.