Paşabahçe direnişi Topkapı işçilerine örnek olsun!

İşçilerin Sesi - 4 Ocak 2013 - İşçi Gündemi / Türkiye

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

Paşabahçe direnişi Topkapı işçilerine örnek olsun!

2002 yılı yazında, Paşabahçe Şişecam fabrikasının kapatılma kararına karşı işçilerin fabrikayı 18 gün işgal ederek direndikleri bir deneyim yaşanmıştı. Kristal-İş sendikasının eski yönetimi, bu direnişi işçi kontrolünün ve onayının dışında sonuçlandırmıştı. 8 Ağustos günü Paşabahçe işçisi öfkesini Beykoz-Paşabahçe Kristal-İş Şubesini basıp, tabelasını parçalamasıyla sonuçlanmıştı.

1991 yılında Paşabahçe işçilerinin binler halinde vapurlarla Beşiktaş’a gelip, oradan Levent’teki şirketin kulelerine yürüyüşünü hatırlayanlar bilecektir. Bu sadece bir toplusözleşme mücadelesi değildi;  aynı zamanda Paşabahçe fabrikasının kapatılmasına karşı da yürüyüştü. Nitekim toplu sözleşmede “1993’e kadar işten çıkarma olmayacağı” yer aldı.

Patron sözleşme ertesinde 500’e yakın işçiyi işten çıkartmış ve fabrikadaki 2 bin 500 işçi ve Beykoz halkının desteğiyle işçiler işe geri alınmıştı. Ancak işçi çıkartılması ve yerine yeni işçi alınmaması siyaseti (Topkapı fabrikasına da son 10 yıldır işçi alınmıyordu) sürdü.

Kristal-İş Sendikası bu durumu şöyle ifade ediyordu: “Sendikamız, bugüne kadar Paşabahçe işyerinde yaşanan sorunların çözümünde önemli fedakârlıklarda bulunmuştur. 3200 kişinin çalıştığı fabrikada bugün 870 kişi çalışmaktadır. Sendikamız karşılıklı bir uzlaşmayla işyerinin daralmasına onay vermiştir. Sendikamız iş yerinin sorunları nedeniyle 2001-2002 sözleşmesinde iki yıl boyunca sıfır zamma evet demiştir. …Bugün yaptığımız toplantıda Paşabahçe’deki sorunu diyalog ve uzlaşma yolu ile çözme talebimiz yine yanıtsız kalmıştır.” (22 Temmuz 2002).

Paşabahçe işçilerinin mücadele geleneği, Beykoz halkının işçilere sahip çıkışı karşısında “diğer fabrikalara yatay geçiş” kabul edildi. İşçiler, yurtlarından ve işyerlerinden ayrılmak istemediler; buna zorlandılar. Topkapı fabrikasının arazisi gibi, sahil kenarındaki Paşabahçe Şişecam fabrikasının arazisi de kentsel dönüşüme açık alan hale getirilmek, işçileri ve ailelerini bu bölgeden söküp atmayı amaçlıyordu.

Sermaye, bu süreci 10-12 yıllık bir sürece yayarak, sendika bürokrasisiyle işbirliği içinde işçi azaltarak işçilerin direncini kıra kıra başarabildi. Topkapı Şişecam’daki süreç Paşabahçe’den farklı değil ve işçilerin üretim gücü ellerinden alınmış durumda. Dün patronların dayattığı “yatay geçiş”, bugün işçilerin talebi haline “getirilmiş”tir.

Bu durum, mücadelenin kazanılmasının (yatay geçiş) imkansız olmadığını, ancak bu “talep” için bile ciddi bir mücadelenin gerektiğini göstermektedir.

İşçilerin Sesi Gazetesi (yeni seri) sayı10 – Ocak 2013’ten alınmıştır.

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

› tags: Paşabahçe / şişecam /