kerkuk-barzani

Ulusal Birlik mi, Siyasi Rekabet mi?

Aykut Özer - 7 Ekim 2013 - İşçi Gündemi

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

Kürdistan’ın dört parçasından çok sayıda parti ve kurum temsilcisi ile önde gelen siyasi şahsiyetlerin katılımıyla gerçekleştirilmesi planlanan Kürt Ulusal Kongresi, bir kez daha ertelendi. Daha önce hazırlıkların tamamlanamaması nedeniyle ertelenen kongrenin, bu defaki ertelenme gerekçesi olarak, Irak Kürdistan’ındaki milletvekili seçimleri gösterildi. Oysa kamuoyuna sızan bilgilere göre, delege sayıları konusunda Kürt partileri arasında ortaya çıkan anlaşmazlık, Kongrenin asıl ertelenme nedeni. Yeni bir erteleme olmazsa, Kongrenin Kasım ayının ikinci yarısında toplanması bekleniyor.

 KDP-PKK SİYASİ REKABETİ BÜYÜYOR    

Özellikle KCK (PKK) ile KDP arasındaki ideolojik ve siyasi farklılıkların ve bunun sonucu olarak ortaya çıkan siyasi rekabetin, Ulusal Kongre sürecine sekte vurduğu söylenebilir. Daha önce, PKK’nin Türkiye devletine karşı silahlı mücadele yürütmesi, KDP ile arasındaki siyasi anlaşmazlığın başlıca nedeni iken, ateşkes uygulaması, silahlı güçlerin sınır dışına çekilmesi ile bu sorun büyük ölçüde giderildi. Ancak siyasi ayrışma ve rekabet, Suriye Kürdistan’ına (Rojava) ilişkin politik yaklaşım farklılıkları üzerinden sürüyor. Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimini elinde bulunduran KDP, ideolojik olarak PKK ile aynı çizgide bulunan ve Suriye’de, batılı güçlerin desteklediği rejim karşıtı muhalefet cephesine eklemlenmeyip, bağımsız bir politika izleyen PYD’nin, Suriye Kürtleri arasında, en etkin politik ve askeri güç olarak öne çıkmasını hazmedemiyor. Çünkü bu gelişme, PKK’nin politik çizgisinin, Suriye Kürdistan’ında egemen olması anlamına geliyor. O nedenle KDP, PYD ve Suriye’de süren Kürt mücadelesini “terbiye edip”, kendi çizgisine çekebilmek için sınırı kapatıyor; Suriye Kürtlerinin mücadelesini desteklemek şöyle dursun, Suriye Kürdistan’ına ambargo uyguluyor.

KDP UZLAŞMACI BİR DEVLET POLİTİKASI İZLİYOR

KDP ile PKK arasındaki siyasi anlaşmazlık ve rekabetin esas nedeni sınıfsal, dolayısıyla ideolojik. PKK, esas olarak, halk sınıflarına dayanan, sol ve sosyalizmden etkilenmiş bir politik yapı olarak, gerek bölgesel gerekse küresel güçlerden bağımsız, kendi öz gücüne dayanan bir mücadele yürütmeye çalışıyor, politika izliyor. Bunun sonucu olarak, Kürtlerin bölgedeki demokratik güçlerle ”üçüncü cepheyi” oluşturmasını stratejik hedef olarak önüne koymuş bulunuyor. Bu strateji, onun mücadelesini Kürdi ve demokratik kılıyor.

KDP ise aşiret tabanına dayanan bir egemen sınıf partisi. Bu özelliği onu ilkel milliyetçi ve uzlaşmacı yapıyor. Bir yandan batılı emperyalistlerin siyasi iradesini koşulsuz olarak kabullenirken diğer yandan bölge dengelerini gözeterek, bölge devletleriyle tam bir uzlaşma politikası izliyor. Kendisiyle özdeşleştirdiği devletsel yapının (Irak Kürdistan Federe Devleti) çıkarlarını her şeyin önüne koyuyor. Buna bağlı olarak, çoğu zaman diğer parçalardaki Kürtlerin talep ve mücadelelerine kayıtsız kalıyor. Onları, küresel güçlerin politikalarına eklemlenmeye zorluyor. Kürtlere, kendilerini ezen ya da varlıklarını tanımayan bölge güçleriyle geri temelde uzlaşmayı öneriyor.

KÜRTLERİN ÇIKARI DEMOKRASİ GÜÇLERİYLE BİRLEŞMEKTEN GEÇİYOR

KDP, politik önderliğinin ve politik yaklaşımının,  kendi ev sahipliğinde toplanacak Kürt Ulusal Kongresinde hâkim olmasını isteyecektir. Bunu yaparken, Irak’ın bir parçası olsa da, uluslar arası düzeyde tanınmış biricik Kürt devletinin temsilcisi olma konumunu ve son seçimlerden birinci parti olarak çıkmış olmanın prestijini kullanacaktır. KDP’nin şahsında Irak Kürdistan Yönetimi ikili bir politika izlemeye çalışmaktadır. Bir yandan Kürtlerin çıkarlarını savunur görünürken diğer yandan küresel ve bölgesel egemenlerle uyum için olmak. Ancak bu, sürdürülebilir bir politika değildir.

O nedenle Kürtler, bir yandan Rojava Devriminin yarattığı motivasyonu ve toplanabilmesi bile başarı sayılacak Ulusal Kongreyi, birliklerini ve mücadelelerini güçlendirmek için değerlendirirken, diğer taraftan, hedeflerine ulaşmalarının yolunun bölgedeki demokrasi güçleriyle işbirliğinden geçtiğini akıldan çıkarmamalı, politikalarını bu temelde inşa etmelidirler.

İşçilerin Sesi Gazetesi (Yeni Seri) Sayı 19, Ekim 2013’ten alınmıştır.

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail

› tags: KDP / PKK / Ulusal Birlik /

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.